Yüzyıllık Yalnızlık Romanında Karnavalesk Dünya


Roman kaynağını insan yaşamından alan edebî bir türdür. İlk yazıldığı dönemlerden itibaren farklı şekillerde incelenen roman, çok boyutlu bir yapıya sahiptir. Mihail Bahtin’in karnavalesk olarak ifade ettiği bu yapı, romanı; çokseslilik, heteroglossia, kronotop, menippos yergisi ve grotesk kavramlarıyla açıklama olanağı sunar. Bahtin’in edebiyat dünyasına kazandırdığı bu kavramların somut örneklerini Gabriel Garcia Marquez’in Yüzyıllık Yalnızlık romanında görmek mümkündür. Yazarın bu romanı, büyülü gerçekçilik akımının başyapıtı olarak kabul edilir. Marquez, Yüzyıllık Yalnızlık romanında Buendia ailesinin soy ağacını, farklı toplumsal sınıfları, yaşam döngüsünü, hayatın zıt taraflı gerçekliğini düşsel bir dünyaya yerleştirir ve karnavalesk yapıyla birlikte okura sunar. Yüzyıllık Yalnızlık romanını; olay örgüsü, roman kişileri, zaman, mekân, anlatıcı ve bakış açısı gibi başlıklarla sınırlandırarak geleneksel anlayışla incelemek, romanın değerinin anlaşılması için yeterli değildir. Bahtin, romana bakışı geleneksellikten uzaklaştırır ve düş ile gerçek arasındaki anlatıya karnavalesk anlayışla bakar. Bu bakış, romanı net bir şekilde anlamlandırarak anlatının bütün parçalarına hatta ayrıntılarına da değer kazandırır. Bu çalışmanın amacı, Yüzyıllık Yalnızlık romanındaki karnavalesk dünyayı, çoksesliliği, kronotop, grotesk ve menippos yergisi kavramlarını romandan kesitlerle örneklendirerek romanın masalları anımsatan büyülü dünyasını aydınlatmak ve Yüzyıllık Yalnızlık romanının Bahtin’in karnavalesk roman özelliklerini bütün ayrıntılarıyla taşıdığını göstermektir.


Keywords


Yüzyıllık Yalnızlık, karnavalesk, çokseslilik, kronotop, menippos yergisi, grotesk

Author: Havva Aşı
Number of pages: 195-211
DOI: http://dx.doi.org/10.29228/ijlet.24788
Full text:
International Journal of Languages Education
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.