Kafamda Bir Tuhaflık İsimli Romanda ‘Tuhaf’ Sözcüğü Üzerine Anlambilimsel Bir İnceleme


Orhan Pamuk’un üstkurmaca tekniğiyle yazmış olduğu Kafamda Bir Tuhaflık isimli postmodern romanında en ilgi çekici yanı metnin oluşumunun metnin konusunu oluşturmuş olmasıdır. Roman anlatı yerlemleri ve özellikle bakış açısıyla fantastik olanla mizahı, polisiye olanla sıradanı büyük bir yetkinlikle birleştirerek özgünlüğünü ortaya koyar. Romanda okur, Beyşehir’den İstanbul’a göç eden bir boza satıcısının 1969 yılından 2012 yılına kadarki kırk üç yıllık yaşam öyküsünün izlerini sürerken, onun yaşadığı ilginç ya da sıradan olaylar çevreninde İstanbul’un değişimine de tanıklık eder. Romanın sıradan başkişisi Mevlut Karataş’ı sıradışı kılansa kafasındaki tuhaflığıdır. Romantik İngiliz şair William Wordsworth’un ismini verdiği roman bu metinlerarasılık niteliği ile bütüncül yapısının her noktasına nüfus etmiş olan tuhaf olana iye kalır. Mevlut’un yaşadığı her olayda ve durumda kafasındaki tuhaflığı sorguladığı ve bir anlamda felsefe yaptığı tuhaf ve tuhaflık olgusu roman kurgusunda birincil öneme sahip olup, onu tümüyle biçimlendiren bir işlev üstlenir. Bu açıdan romanda tuhaf sözcüğünün üstlendiği gerek anlambilimsel gerekse sözcükbilimsel düzeyde yapılacak olan bir incelemede bu sözcüğün romana ismini vermekten çok daha öte anlamlar üstlendiği görülecektir.


Keywords


Kafamda Bir Tuhaflık, Mevlut Karataş, tuhaf, tuhaflık, inceleme

Author: Hanife Nalan GENÇ
Number of pages: 402-418
DOI: http://dx.doi.org/10.29228/ijlet.12369
Full text:
International Journal of Languages Education
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.