Hayat Boyu Öğrenme Bağlamında Yaratıcı Drama Yöntemiyle Yatay Kimlik Kavramına İlişkin Ebeveynlerin Görüşlerinin İncelenmesi

Author :  

Year-Number: 2019-7.1
Language : Turkish
Konu : null
Number of pages: 287-308
Mendeley EndNote Alıntı Yap

Abstract

Bu çalışmanın amacı, hayat boyu öğrenme bağlamında yaratıcı drama yöntemi kullanılarak oluşturulan etkinliklerin yatay kimlik kavramı ile ilgili ebeveynlerin görüşlerinde nasıl bir değişme oluşturduğunu ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada nitel araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışmanın grubunu 30 – 63 yaş arası 9 kadın 3 erkek olmak üzere toplam 12 öğretmenden oluşmuştur. Katılımcıların evli ve çocuk sahibi olma durumlarına göre amaçlı bir şekilde seçilmiştir. Çalışmada yarı yapılandırılmış açık uçlu soru formu veri toplama aracı kullanılmıştır. Çalışmanın amacı doğrultusunda hazırlanmış 8 açık uçlu sorudan oluşan soru formu kullanılmıştır. Veriler iki aşamada toplanmıştır. İlk aşamada ebeveynlere yatay kavram ile ilgili herhangi bir bilgi verilmeden önce mevcut durumlarını belirlemek amacıyla veri toplama araçları bölümünde açıklanan (1-6 soru) soru formu uygulanmıştır. İkinci aşamada ise 21 saatlik öğretim süreci sonunda ebeveynlere 7 ve 8 sorularında bulunduğu aynı soru formu tekrar uygulanmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesi ile ortaya çıkan bulgularda, ebeveynlerin yaratıcı drama etkinlikleri yoluyla yatay kimlik kavramını öğrendiklerini ve toplum içerisine dâhil olamayan bireylerin duygu ve düşüncelerini anlamaya başladıkları söylenebilir.

Keywords

Abstract

The aim of the study was to determine how the creative drama activities affected the views of parents on the concept of horizontal identity. With respect to such an aim qualitative research design was used with a study group consisted of 12 teachers, 9 of whom were female and 3 of whom were male, and whose ages ranged from 30 to 63. The participants were purposively selected depending on their marital and parental status. In the process which had two steps, a data collection tool consisting 8 open-ended questions was used in semi-structured interviews. In the first step, without giving any information related to the horizontal identity the first six questions in data collection tool were asked to identify the present situations of the participants. In the second step, all the questions in the data collection tool including the 7th and 8th questions were asked to the participants at the end of the 21-hour-instructional period. Depending on the analysis of the collected data it was found out that the parents learned the concept of horizontal identity via the creative drama activities, and they started to understand the emotions and opinions of people discriminated from society.

Keywords


  • Adıgüzel, Ö. (2018). Eğitimde yaratıcı drama. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

  • Adıgüzel, Ö. (2018). Eğitimde yaratıcı drama. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

  • Akın, M. (1993). Farklı sosyo-ekonomik düzeylerdeki ilkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin sosyalleşmedüzeylerine yaratıcı drama eğitiminin etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

  • Akmeşe, P. P., Mutlu, A., & Gürel, M. K. (2007). Serebral Palsili çocukların annelerinin kaygı düzeyinin araştırılması. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 50 (3), 236-240.

  • Altınova, H.H. (2006). Empati becerisinin yaratıcı drama yöntemiyle işlenmesi. Çağdaş Drama Derneği, Yaratıcı Drama Liderlik/Eğitmenlik Programı Bitirme Projesi, Ankara.

  • Bağcı, E. (2011). Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türkiye'de yaşam boyu eğitim politikaları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 139-173.

  • Börekçi, G. (2016). Çocuğunuzun hangi kusurunu değiştirmek isterdiniz https://www.haberturk.com/yasam/haber/1271088-cocugunuzun-hangi-kusurunu-degistirmek-

  • isterdiniz (temmuz 24, 2016 tarihinde alınmıştır).

  • Çalışan, M. D. (2003). Polis akademisi güvenlik bilimleri fakültesi öğrencilerine yönelik yaratıcı drama yöntemiile empati becerisi kazandırabilme. Yayımlanmamış yüksek lisans bitirme projesi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

  • Çepni, S. (2012). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (6. Baskı). Trabzon: Celepler Matbaacılık. Cüceloğlu, D. (1999). İçimizdeki çocuk. İstanbul: Remzi Kitabevi.

  • Gronlund, N. E. &Linn, R. L. (1990). Measurement and evaluation in teaching (6th ed.), New York, NY: MacMillan.

  • Güneysu, G. (1999). Çok yönlü zekâ ve eğitimde drama. 1. Liderler Buluşması, Ankara: Oluşum Yayınları.Kamaraj, I. (2004). Sosyal becerileri derecelendirme ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması ve beş yaş çocuklarınınatılganlık sosyal becerilerini kazanmalarında eğitici drama programının etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

  • Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler ve teknikler (31. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

  • Köğce, D. (2017). Sınıf öğretmenlerinin matematik derslerinde proje görevi verme amaçları ve projegörevi verirken dikkate aldıkları faktörler. Ö. Demirel ve S. Dinçer içinde, Eğitim bilimlerinde yenilikler ve nitelik arayışı (s. 893-908) Ankara: Pegem Akademi.

  • Kuzgun, Y. (2004). Eğitimde bireysel farklılıklar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

  • Merriam, S. (1998). Qualitative research and case study applications in education. Revised and expanded from case study research in education. USA: JB Printing.

  • Okvuran, A. (1993). Yaratıcı drama eğitiminin empatik beceri ve empatik eğilim düzeylerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

  • Özer, M. (2004). İlköğretim sosyal bilgiler öğretiminde, yaratıcı drama yönteminin demokratik tutumlara veders başarısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, İzmir.

  • Öztürk, A. (1999). Yaratıcı drama ve müzik. Türkiye 1. Drama Liderler Buluşması, Ankara: Oluşum Yayınları.

  • Sağlam, T. (1997). Eğitimde drama: VI. Eğitimde yaratıcı drama semineri. Drama maske müze. Ankara: Naturel Yayınları.

  • Solomon, A. (2016). Armut Dibine düşmeyince. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

  • Tanrıseven, I. ve Aykaç, M. (2013). Üniversite öğrencilerinin yaratıcı dramanın kişisel ve meslekiyaşantılarına ilişkin görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(13), 329-348. Üstündağ, T. (2002). Yaratıcı drama öğretmeninin günlüğü. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

  • Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

  • Yin, R. K (1994). Case study research design and methods (2nd Edition). Thous and Oaks, CA: Sage Publications.

                                                                                                                                                                                                        
  • Article Statistics