Yabancılara Türkçe Öğretiminde Konuşma ve Yazma Becerilerinin Karşılaştırılması: Suriyeli Öğrencilere Yönelik Bir Uygulama,
Comparison of Speaking and Writing Skills in Turkish Teaching or Foreigners: A Practice for Syrian Students

Author:

Number of pages : 71-84

Abstract

Yabancılara Türkçe öğretiminde temel yaklaşım, sözcük öğretimine ek olarak dil bilgisi kurallarının kavratılması ve bu kurallar çerçevesinde sözlü ve yazılı anlatımda doğru cümle kurma, duygu ve düşüncelerini ifade etme becerisini kazandırmadır. Ancak sözlü iletişim kurmak için ses bilgisi, biçim bilgisi ve yazım bilgisi yanında toplum dilbilimsel kurallarını da öğrenmek gereklidir. Yazma becerisinde öğrencilerin eksiklerinin ortaya çıkarılması ve bu doğrultuda öğrencilerin yönlendirilmesi, konuşma becerisine göre daha kalıcıdır. Bu nedenle yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde anlatmaya dayalı konuşma ve yazma becerileri eş zamanlı gelişme göstermemektedir. Bu çalışma ile Türkçe öğrenen Suriyeli öğrencilerin sözlü ve yazılı anlatım becerilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışma, öğrencilerin konuşma ve yazma becerilerine yönelik uygulamaya dayalı nitel bir araştırmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğrencilerin ses kayıtları ve yazma uygulama kâğıtları kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi, Gazi Üniversitesi Gazi TÖMER’de YTB bursu ile öğrenim gören 22 Suriyeli öğrencidir. Çalışma grubu için Suriyeli öğrencilerin seçilme nedeni Türkiye’de bir-iki yıl yaşadıktan sonra TÖMER’e başlamış olmaları ve diğer öğrencilerden farklı olarak A1 seviyesinde Türkçe konuşabilmeleridir. Uygulamada öğrencilerin ses kayıtları yazıya geçirildikten sonra Simple Concordance Programı ile öğrencilerin konuşma ve yazma becerilerine ait dokümanlar incelenmiş, öğrencilerin konuşma ve yazma becerilerindeki kelime sıklıkları elde edilmiştir. Aynı zamanda söz varlığına ilişkin nicel unsurlar da tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin yazma becerilerinin konuşma becerilerinden daha gelişmiş olduğu, yazarken daha fazla kelime kullandıkları; sözlü anlatımda kelime bulma ve hatırlama, kelimeyi doğru yerde kullanma sıkıntısı yaşadıkları görülmüştür. Buna göre yabancılara Türkçe öğretiminde konuşma becerisine diğer becerilerle eşit derecede önem verilmeli; öğrencilere dili sosyal ortamda kullanma imkânı sağlanmalıdır.

Keywords

Abstract

The basic approach in teaching Turkish to foreigners in addition to vocabulary teaching is to comprehend grammar rules and to gain the ability to make correct sentences in oral and written expression, to express their feelings and thoughts within the framework of these rules. However, in order to communicate verbally, it is necessary to learn social linguistic rules as well as phonetics, morphology and spelling. Revealing students' deficiencies in writing skills and directing students accordingly are more permanent than speaking skills. Therefore, speaking and writing skills based on narrative do not show simultaneous development in teaching Turkish as a foreign language. The aim of this study is to compare the oral and written expression skills of Syrian students who learn Turkish. The study is a practical qualitative research on students' speaking and writing skills. In the research, students' voice recordings and writing practice papers were used as data collection tools. The sample of the study is 22 Syrian students studying at Gazi University Gazi TÖMER with YTB scholarship. The Syrian students were selected for the study group because they have started to TOMER after one or two years experience in Turkey and they can speak Turkish as A1 level differently from other students. In practice, after the students' voice recordings were written, the documents related to the speaking and writing skills of the students were examined with the Simple Concordance Program, and the word frequencies in the speaking and writing skills of the students were obtained. At the same time, quantitative elements related to vocabulary have been identified. According to the results of the research, students' writing skills are more advanced than speaking skills and they use more words while writing; verbal expression was found to have trouble finding and remembering words and using the word in the right place. According to this, the skill of speaking in foreigners should be given equal importance with other skills in teaching Turkish; students should be given the opportunity to use the language in a social environment.

Keywords